Friheten - utenriks - Marokko og medialakeiane deira

Marokko og medialakeiane deira

Nok ei gong prøver marokkanske styresmakter og «deira media» å så tvil om Vest-Sahara og deira folk.

Av Ivar Jørdre, Vest-Sahara aktivist

Men problemet deira er at fleire og fleire organisasjonar og enkeltpersonar internasjonalt ikkje trur på løgnene lenger, då i tillegg til dei som alldri har gjort det. Diverre trur litt for mange marokkanarar framleis på dei offisielle versjonane.

Ein av dei viktigaste medspelarane i spreiinga av desse løgnene, er det offisielle marokkanske nyhendebyrået MAP (Maghreb Arab Press). Dei og andre regjeringslydige media har i ei årrekke spreidt usanningar om det saharawiske folk og frigjeringsrørsla POLISARIO. Av døme kan nemnast:

At flyktningeleirane i ørkenen på algersk side husar berre opp mot 30 000 menneske (Dei sameinte nasjonar sitt matvareprogram har i sine rapportar over 155 000).

At dei saharawiske flyktningane i det verkelege er marokkanske gislar, haldne under eit åk av terror (slikt påstår dei, endå internasjonale organisasjonar og observatørar har vore i flyktningeleirane i 28 år, sidan Marokko okkuperte Vest-Sahara i 1975).

At det ikkje finns slike ting som ein saharawisk person, kultur eller historie, det finns berre marokkansk (kven trur eigentleg marokkanarane at verda der ute vil tru på, ein saharawiar eller ein marokkanar, kor naiv eller dum trur marokkanarane at verda er?).

Det siste framstøytet frå marokkansk presse verkar råare og meir utspekulert enn på lenge, om enn meir klumsete framsett. Der hevdar vekemagasinet Maroc- Hebdo International at POLISARIO- leiarar står bak eit utstrakt sal av saharawiske ungar til eit (av magasinet hevda) Cuba-basert pedofilt nettverk.

Dei visar til og med til den franske organisasjonen Enfants Réfugiés du Monde (Organisasjon for flyktningebarn i verda), som tilsynelatande skal ha fordømt handelen.

Men den kjende franske organisasjonen har alt sendt eit avstandstakande brev til magasinet, der dei ber bladet klåre opp saka i neste nummer. Den franske organisasjonen visar til at ingen slik handel finn stad og at dette veit dei frå mange års arbeid, ja, nettopp blandt saharawiske barn. Synd for bladet og dei andre lystløgnarane i marokkansk politikk og presse.

Så lett gjekk det ikkje denne gongen, men det som skremer er det systematiske skeivbilete som propagandaen forar den ålmenne marokkanar med. Men kor lenge finn marokkanarane seg i dette, og kor lenge skal vesten vende det storpolitiske døve øyre til?